Zoeken
Search
Generic filters
Exact matches only

Akita Survivalwalk

27 augustus
x
Wat is dit?

Hoi Maatjes!

Deze keer ga ik (Yiska) jullie vertellen over mijn avontuur in de Belgische Ardennen.
De bazin van ons maatje Mason the Akita kwam met het idee om met een groep Akita’s te gaan wandelen. Dat leek ons zo’n goed idee dat we ons gelijk hadden opgegeven. De bazen hebben met z’n allen op What’sapp een PAWSapp aangemaakt en hebben samen allemaal besluiten genomen om de wandeling zo goed mogelijk te laten verlopen. Eigenlijk kwam het erop neer, dat we gewoon aangelijnd moesten blijven en verder mochten we alleen maar plezier maken.

De dag!
We stonden allemaal vroeg op. De baas moest naar zijn werk en de bazin ging even douchen. Daarna hadden de bazin, Beer en ik een fijn rondje langs de plas achter ons huis gelopen. Nee niet helemaal rond, want ik moest energie besparen. Het was ver genoeg, zodat Beer en ik even een pee pee en een doo doo konden doen.

Toen we thuis kwamen kregen we lekker te eten en werd Beer uitgebreid gekroeld door de bazin. Hij kon helaas niet mee, want de baas moest werken en de bazin kan zo’n survivalwalk niet met 2 honden lopen. Dat vonden we heel erg jammer. Maar Beer had in de middag lekker met onze baas gewandeld. Geen zorgen. Niemand komt iets te kort in dit huis.

Daar gingen we dan. Samen met de bazin klom ik in de auto. Ze gaf me wel een kontje. Want dat is toch een beetje hoog… We moesten wel 2 uur rijden om bij parkeerplaats Ninlingspo aan te komen. Mijn bazin en ik vonden het allebei een beetje spannend. Want de bazin had nog nooit alleen, zo ver en door België gereden. Gelukkig deed de bazin het erg goed en na het eerste uur hadden we even een pauze genomen. Ik kon nog even een plas doen en wat drinken. We kwamen mooi op tijd op onze bestemming aan en konden nog even relaxen.

Yiska Akita wandeling

Toen kwamen Mason en zijn bazen aan. Mason moest eerst een beetje aan mij wennen en gromde eerst naar me. Omdat wij Akita’s eerst altijd moeten wennen aan andere honden deden onze bazen dat nu ook. Ons gewoon even wat rust gunnen. Na een paar minuten waren Mason en ik rustig en konden we kennis maken. Dat ging echt super goed. Mason en ik begonnen gelijk te spelen. Toen we met zn allen bij elkaar gekomen waren en beetje kennis gemaakt hadden, begonnen we aan onze Akita Survivalwalk!

Gelukkig had de bazin goede bergschoenen aan. Want die waren echt hard nodig. De 6,8 km lange route bestaat uit boomwortels, keien, beekjes, leisteen, brugge(tjes)(n) en trappen. Sommige plekken waren super glad en andere plekken waren erg ruw. We hadden van tevoren al rekening gehouden met deze ondergrond. Maar toch heb ik in mijn enthousiasme de bazin onderuit getrokken. Oepsie… Ze was maar heel even boos.

Yiska Akita wandeling

Halverwege de route hadden we een uitgebreide pauze genomen. En tussendoor hebben we meerdere kleine drinkpauzes genomen. Dat was ook hard nodig, want het was behoorlijk warm. De bazen hielden met alles rekening. De warmte, afstanden, jonge honden (zoals César en ik. Wij waren de enige pups).  En natuurlijk onze dorst. Gelukkig was er de hele route kabbelend bronwater te vinden. Dus verser water dan dat konden we echt niet krijgen.

Omdat ik nog niet mag klimmen, tilde de bazin mijn 35kg steeds op, bij de hoge opstapjes. Verder mocht ik het allemaal zelf doen, want ik vond het geweldig om met mijn poten tussen de boomwortels door te stappen, over de smalle bruggetjes te lopen en lekker door het water te banjeren. Het was er overal groen. Echt een super mooie omgeving om te gaan hiken. Wat dit kan je eigenlijk geen gewone wandeling noemen…

Toen we op ons einde aankwamen gingen we met z’n allen nog even afkoelen bij een beekje. De bazen praatten over alle ervaringen en hoe goed wij (de Akita’s) het allemaal hebben gedaan. Iedere hond kreeg van Masons bazin nog een super super uitgebreide goodiebag. Daar zat echt heel veel lekkers in.

De bazin en ik liepen naar de auto. Daar kreeg ik nog wat water en toen begonnen we weer aan onze rit terug. Ik viel direct in slaap. Net zoals op de heenweg hadden we na een uur rijden nog een tussenstop. Deze keer wilde ik alleen de auto niet uit. Dus de bazin gaf me nog wat water en we reden weer verder naar ’s-Hertogenbosch.

Toen we thuis aankwamen groetten Beer en ik elkaar direct ik ging even bij de baas kijken, maar hij stond te koken en dan mag ik niet te lang blijven hangen in de keuken. Dus ik ging lekker slapen. Want zo’n survivalwalk is erg vermoeiend…

We hebben het echt heel erg naar ons zin gehad. We willen daarom Masons Bazin in het bijzonder bedanken en natuurlijk al onze maatjes die hebben mee gelopen tijdens de Akita Survialwalk.

Dit was onze blog weer.
Een poot van Yiska

Ps: Voor de geïnteresseerden het adres is
Sedoz 17, Aywaille

Pps: Alle maatjes die hebben meegelopen zijn:
@mason.theakita
@seiko.and.kara
@ralph.theakita
@cesar.theakita
@the_legendary_rebels

Tags

Wat is dit?

Meer verhalen van Beer de Akita

Waterblazer Geef koekje! x

Waterblazer

12 juli Door: Beer de Akita

Hoi hoi maatjes! Let alsjeblieft niet op de rommel op de foto. Dat wordt (ooit) nog opgeruimd. Deze keer wil ik jullie vertellen over mijn honden föhn. Mijn bazen hebben ...

Lees het hele artikel
Senior Geef koekje! x

Senior

11 juni Door: Beer de Akita

Hallo maatjes, Hier zijn we weer met een nieuwe blog. Deze keer gaat het over de senioren hond. Want ondertussen ben ik (Beer) alweer acht en een half jaar ...

Lees het hele artikel
SUP met de hond Geef koekje! x

SUP met de hond

13 mei Door: Beer de Akita

Hallo maatjes! Deze keer ga ik jullie iets heel gaafs vertellen. Afgelopen weekend zijn Yiska en ik met onze bazen naar het Eurofuncenter geweest, een watersport winkel in Zevenhuizen. ...

Lees het hele artikel
Op pad met een pup Geef koekje! x

Op pad met een pup

28 april Door: Beer de Akita

Hallo Furriends! Het is weer even geleden dat wij een blog hebben geschreven. Daarom willen we jullie over onze ervaringen vertellen die wij de afgelopen week hebben beleefd. Omdat ...

Lees het hele artikel